ค้นเจอ 14,462 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กวิสรา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อาคันตุก,อาคันตุก-,อาคันตุกะ

[อาคันตุกะ-] น. แขกผู้มาหา. (ป., ส.).

บงก,บงก-,บงก์

(แบบ) น. เปือกตม, โคลน, โดยมากใช้ประกอบหน้าคำอื่น เช่น บงกช ว่า ของที่เกิดในเปือกตม คือ บัว. (ป., ส. ปงฺก).

ปราชัย

[ปะราไช] น. ความพ่ายแพ้. ก. พ่ายแพ้. (ป.).

ร้า

(กลอน) ก. รา, วางมือ, เช่น ใช่จักร้าโดยง่าย. (นิทราชาคริต).

ศิกษก,ศิกษกะ

[สิก-สก, สิกสะกะ] น. ผู้เล่าเรียน; ครู, ผู้สอน; ผู้รู้. (ส.).

สันทิฐิก,สันทิฐิก-

[สันทิดถิกะ-] (แบบ) ว. ควรเห็นเอง, เป็นคุณของพระธรรมอย่างหนึ่ง. (ป. สนฺทิฏฺิก; ส. สานฺทฺฤษฺฏิก).

พสก,พสก-

[พะสก, พะสกกะ-] น. ชาวเมือง, พลเมือง. (ป. วส + ค; ส. วศ + ค ว่า ผู้อยู่ในอำนาจ).

อุตราสงค์

[อุดตะรา-] น. จีวรสำหรับห่ม. (ป., ส. อุตฺตราสงฺค).

วิรัติ

[-รัด] ก. งดเว้น, เลิก. น. การงดเว้น, การเลิก, เช่น มังสวิรัติ สุราวิรัติ. (ป., ส. วิรติ).

ดักษก

[ดักสก] (แบบ) น. ช่างไม้. (ส. ตกฺษก; ป. ตจฺฉก).

ประกาศก

[ปฺระกาสก] (แบบ) น. ผู้ประกาศ. (ส. ปฺรกาศก).

ศกฏะ

[สะกะตะ] น. เกวียน. (ส.; ป. สกฏ).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ