ค้นเจอ 1,213 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เสียงฝนตก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ลูกคอ

น. เสียงเอื้อนหรือเสียงครวญในเวลาร้องเพลงเป็นต้น.

ว้าก

ว. เสียงร้องดัง ๆ อย่างเสียงเด็กร้อง, หวาก ก็ว่า.

สุรเสียง

น. เสียงก้องกังวาน หมายความว่า เสียงของผู้มีอำนาจ.

หวาก

ว. เสียงร้องดัง ๆ อย่างเสียงเด็กร้องไห้, ว้าก ก็ว่า.

อ้วก

ก. ราก, อาเจียน. ว. เสียงราก, เสียงอาเจียน.

อ๊อดแอ๊ด,อ๊อด ๆ แอ๊ด ๆ

ว. เสียงดังอย่างเสียงเปิดปิดประตูที่บานพับฝืดเป็นต้น.

ลืมหูลืมตา

ก. เปิดหูเปิดตารับรู้ความเป็นไปของสิ่งต่าง ๆ ทั่วไป เช่น รู้จักลืมหูลืมตาดูโลกเสียบ้างซิ; มักใช้แก่ฝนในความปฏิเสธ หมายความว่าหนักมาก เช่น ฝนตกอย่างไม่ลืมหูลืมตา.

กระหึม,กระหึ่ม

ว. เสียงดังหึ่มอย่างน่ากลัว เช่น พายุพัดกระหึ่ม, เสียงก้องกังวาน เช่น เสียงดนตรีดังกระหึ่ม.

ฟี่,ฟี้

ว. เสียงอย่างเสียงลมรั่วออกจากที่อัดลมไว้ เช่น เสียงปล่อยลมดังฟี้ นอนกรนฟี้.

วิรวะ,วิราวะ

[วิระ-] น. การร้อง, การเปล่งเสียง, การตะโกน; เสียงเกรียวกราว, เสียงเรียกร้อง. (ป., ส.).

ผล็อย,ผล็อย ๆ

[ผฺล็อย] ว. อาการที่ร่วงหรือหล่นไปโดยเร็ว เช่น ฝนตกผล็อย ๆ, อาการที่หลับไปโดยเร็ว เช่น หลับผล็อย, ผ็อย หรือ ผ็อย ๆ ก็ว่า.

เก็บตก

ก. เก็บของที่ผู้อื่นทำตกไว้.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ