ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. ถือเอา, นำไป, มักใช้เป็นส่วนท้ายสมาส เช่น อทินหารี ว่า ผู้ถือเอาของที่เขาไม่ได้ให้. (ส.).
(ปาก) ว. ไม่เอางานเอาการ, ไม่เอาเรื่องเอาราว.
[-สะหฺมอ] ก. หมุนเครื่องเอาสมอขึ้น.
(ปาก) ว. ไม่ดี, ไม่มีคุณภาพ, เอาเรื่องเอาราวไม่ได้.
ก. เรียกเอาราคาหรือดอกเบี้ยเกินสมควร.
ก. สับกัน; (ปาก) โดยปริยายหมายความว่า เอาของไปจำนำ.
ก. เอาความผิดของเจ้าไปโพนทะนา; เอาใจออกหาก.
(ปาก) ว. ปล่อยไปตามเรื่องตามราว, ไม่เอาธุระ.
ก. กิริยาที่หมูเอาจมูกดุนดิน.
ก. เอามือหรือเท้าเป็นต้นคุ้ยหรือข่วน.
ก. ซ่อมแซม เช่น ต้องตั้วสิวสำเภาเอาเข้าอู่. (จ.).
ก. หกคะเมนหงายหลังม้วนเอาหัวกลับขึ้น.