ค้นเจอ 4,136 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ฝนปรอย ๆ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อิดออด,อิด ๆ ออด ๆ

ก. แสดงอาการไม่เต็มใจ.

อิดเอื้อน,อิด ๆ เอื้อน ๆ

ก. ไม่กล้าที่จะพูด, กล่าวไม่เต็มปาก; แสดงอาการไม่สู้เต็มใจ, กระอิดกระเอื้อน ก็ว่า.

เอ้แอ่น,เอ้ ๆ แอ่น ๆ

ก. ทำให้เสียเวลา, ทำชักช้า, ทำจริตกิริยาโอ้เอ้; อาการที่ยืนโอนไปโอนมา เอนไปเอนมา หรือ เดินถอยหน้าถอยหลัง.

กะปริดกะปรอย

[-ปฺริด-ปฺรอย] ว. มีอาการออกหรือไหลออกน้อย ๆ หยุดบ้าง ออกบ้าง, อาการที่ฝนตกน้อย ๆ ตก ๆ หยุด ๆ, โดยปริยายหมายถึงอาการที่ทำ ๆ หยุด ๆ ไม่เป็นลํ่าเป็นสัน, กะปริบกะปรอย ก็ว่า.

แฉ่

ว. เสียงดังเช่นนั้นอย่างเสียงฝนตกพรำ ๆ เป็นระยะ ๆ หรือเสียงที่เอาโลหะเผาไฟร้อนจุ่มลงในนํ้า.

พิรุณ

น. ฝน; ชื่อเทวดาแห่งนํ้า เทวดาแห่งฝน เรียกว่า พระพิรุณ. (ป., ส. วรุณ).

ตรำ

[ตฺรำ] ว. ปล่อยทิ้งตากแดดตากฝนไว้นาน ๆ เช่น ตัดไม้ทิ้งตรำแดดตรำฝนไว้, สู้ทนลำบาก เช่น ทำงานตรำแดดตรำฝน ตรำงาน, กรำ ก็ว่า.

กะป้ำกะเป๋อ

ว. เลอะ ๆ เทอะ ๆ, หลง ๆ ลืม ๆ, ป้ำเป๋อ หรือ ป้ำ ๆ เป๋อ ๆ ก็ว่า.

พรรษฤดู

[พันสะรึดู] น. หน้าฝน. (ส.).

ฤดูกาล

น. เวลา, คราว, เช่น ฝนไม่ตกตามฤดูกาล.

ลมหวน

น. ลมที่พัดกลับไปกลับมาขณะฝนตก.

เว้นแต่

สัน. นอกจาก, ยกเว้น, เช่น ฉันจะไป เว้นแต่ฝนตก.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ