ค้นหา "ปาป-" ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 5,779 รายการ

[ปะถะ-, ปัดถะ-] น. แผ่นดิน. (ป. ปวี).

[ปะถะ-] น. แผ่นดิน. (ส. ปฺฤถวี; ป. ปวี).

น. หมู่คน เช่น ปวงประชา. (ส.; ป. ปชา).

น. ธงผืนผ้า. (ส. ปตาก; ป. ปฏาก).

ก. ตื่นจากหลับ คือมีสติ; รู้ทั่ว. (ป. ปพุทฺธ).

[ปัด] (แบบ) น. ผืนผ้า, แผ่นผ้า. (ป. ปฏ).

[-ปะหฺริด] ก. วิปริต. (ป., ส. วิปรีต).

ก. ตก, ตกไป, มักใช้ประกอบหลังคำอื่น เช่น อสนีบาต = การตกแห่งสายฟ้า คือ ฟ้าผ่า, อุกกาบาต = การตกแห่งคบเพลิง คือ แสงสว่างที่ตกลงมาจากอากาศ. (ป. ปาต).

น. ภาษาที่ใช้เป็นหลักในพระพุทธศาสนานิกายเถรวาท; คัมภีร์พระไตรปิฎก, พุทธพจน์, เรียกว่า พระบาลี. (ป., ส. ปาลิ).

น. ความเคลือบแคลง, ความสงสัย. (ป.).

(แบบ) น. เสื้อ. (ป., ส.).

[กันถะ-] (แบบ) น. คอ. (ป.).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ