ค้นเจอ 12,209 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปภาวรินท์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อสัมภิน,อสัมภิน-

[อะสำพินนะ-] ว. ไม่แตกต่าง, ไม่เจือปน. (ป. อสมฺภินฺน).

อัฐ,อัฐ-,อัฐ-

[อัดถะ-] ว. แปด. (ป. อฏฺ).

อาทึก

ว. เป็นที่ต้น, ก่อน, แรก, เบื้องต้น. (ป. อาทิก).

อาพาธิก,อาพาธึก

ว. เป็นไข้, เจ็บป่วย, เป็นโรค. (ป., ส.).

อายัต

ว. ขยัน, ขันแข็ง. (ป., ส. อายตฺต).

อาหตะ

ว. ถูกตี, โดนตี. (ป., ส.).

อุจ

ว. สูง, ระหง. (ป., ส. อุจฺจ).

อุชุ

ว. ตรง, ซื่อตรง. (ป.; ส. ฤชุ).

อุปริจร

[-จอน] ว. เคลื่อนไปในอากาศ. (ป., ส.).

วกุละ

[วะกุละ] น. ต้นพิกุล. (ป.; ส. พกุล, วกุล).

พยัญชนะตัวที่ ๒๗ เป็นพวกอักษรกลาง เป็นตัวสะกดในแม่กบในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น บาป เนปจูน, ตัว ป ที่ขึ้นต้นของคำหรือพยางค์ในภาษาบาลีและสันสกฤตมักแผลงมาเป็นตัว บ ในภาษาไทย เช่น ปท ปิตา เป็น บท บิดา.

วชิร

[วะชิระ-] น. สายฟ้า; เพชร; อาวุธพระอินทร์. (ป.; ส. วชฺร).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ