ค้นเจอ 681 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "บุณฑริกา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กระษาปณ์

[-สาบ] น. เงินตราที่ทำด้วยโลหะ เช่น เหรียญกระษาปณ์ โรงกระษาปณ์, กษาปณ์ ก็ใช้. (ส. การฺษาปณ; ป. กหาปณ).

บริเฉท,บริเฉท-

[บอริเฉด, บอริเฉทะ-, บอริเฉดทะ-] น. การกำหนด; ข้อความที่รวบรวมเอามาจัดเป็นตอน ๆ, ข้อความที่กำหนดไว้เป็นหมวด ๆ. (ป. ปริจฺเฉท).

วิฬังค์

น. ผักดอง. (ป.; ส. วิฑงฺค ว่า ยาสำหรับฆ่าตัวพยาธิในท้อง).

กากภาษา

[กากะพาสา] น. ชาติกา เช่น ลางมารนิรมิตอินทรีย์เศียรเป็นอสุรี และกายเป็นกากภาษา. (คำพากย์).

ฉับฉ่ำ

(กลอน) ว. ไพเราะ, เสนาะหู, เช่น ละครก็ฟ้อนร้อง สุรศัพทกลับขาน ฉับฉ่ำที่ตำนาน อนิรุทธกินรี. (บุณโณวาท).

กาลเทศะ

[กาละ-] น. เวลาและสถานที่; ความควรไม่ควร. (ส.).

กาลัญญู

[กาลันยู] น. ผู้รู้กาล. (ป.).

กาศิกพัสตร์

น. ผ้าเนื้อละเอียดมาจากแคว้นกาสี. (ส.).

คชาภรณ์

น. เครื่องประดับช้าง. (ป. คช + อาภรณ).

นฤมาณ

[นะรึ-] (แบบ) น. การสร้าง, การแปลง, การทำ, การวัดส่วน. (ส. นิรฺมาณ).

นิมมาน

น. การสร้าง, การแปลง, การทำ, การวัดส่วน. (ป.; ส. นิรฺมาณ).

ปาณทัณฑ์

น. โทษถึงชีวิต. (ป.; ส. ปฺราณทณฺฑ).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ