ค้นเจอ 675 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "น้ำฟ้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

โกรมธาตุ

(โบ) น. ธาตุใต้ฟ้า คือแผ่นดิน เช่น ปางน้นนไกรโกรมธาตุ. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์).

ขี้เดือด

น. ขี้เมฆตามริมขอบฟ้าวิ่งเดือดพลุ่งขึ้นข้างบนซึ่งนัยว่าจะเกิดพายุ.

ชรแร่ง

[ชฺระ-] (กลอน) ก. แบ่ง, แยก, เช่น ฟ้าชรแร่งหกคลอง ช่วยดู. (แช่งนํ้า).

ชวัก

[ชะ-] (กลอน) ก. ชัก เช่น เคล้าฟ้าเคลือกเปลวลาม พระรามพระลักษณชวักอร. (แช่งน้ำ).

ทิว,ทิว-,ทิว-,ทิวะ

[ทิวะ-] น. วัน; สวรรค์, ชั้นฟ้า, เทวโลก, เช่น ทิวงคต คือ ไปสู่เทวโลก หมายถึง ตาย. (ป., ส.).

นภ,นภ-

[นะพะ-, นบพะ-] น. ฟ้า, หาว, อากาศ. (ป., ส. นภ, นภสฺ).

น้ำครำ

น. นํ้าเสียที่ขังอยู่ในพื้นดินที่เป็นแอ่งเช่นใต้ถุนครัว ในท่อระบายน้ำเสีย, ไขเสนียด ก็เรียก.

ผ้าชุบสรง

น. ผ้าผลัดอาบน้ำเจ้านายหรือพระสงฆ์.

เย็นเฉียบ

ว. เย็นจัด เช่น หน้าหนาวน้ำในลำธารเย็นเฉียบ.

ลำห้วย

น. ทางน้ำไหลจากภูเขามาขังอยู่ในแอ่งที่เรียกว่า ห้วย.

เล่าลือ

ก. แพร่ข่าวกันแซ่ เช่น เขาเล่าลือกันว่าจะเกิดน้ำท่วมใหญ่.

ชักน้ำเข้าลึก ชักศึกเข้าบ้าน

(สำ) ก. นำศัตรูเข้าบ้าน.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ