ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[-ฉก] (แบบ) น. ช่างไม้. (ป.; ส. ตกฺษก).
น. ชื่อไม้ยืนต้น. (พจน. ๒๔๙๓).
[ปฺระวาละผน] น. ไม้จันทน์แดง. (ส.).
น. ประตูน้ำอย่างโบราณที่ใช้ไม้ซุงขวาง.
ว. เสียงอย่างเสียงตีด้วยไม้แบน ๆ.
ก. ปะ เช่น เอาไม้ไปปุฝาเรือน.
[เปสะ] (แบบ) น. สถาปนิก, ช่างออกแบบ, ช่างไม้. (ส.).
ว. เสียงอย่างเสียงไม้หักหรือเสียงตบ.
น. ไม้กรอบประกับฝาเรือนฝากระดานทั้ง ๔ ด้าน.
น. ไม้หอมชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
น. เถาวัลย์, เครือเขา, ไม้เถา. (ป., ส.).
น. ไม้ไผ่. (ส.; ป. เวณุ, เวฬุ).