ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(ปาก) ว. เลวมาก เช่น คนผีทะเล.
ว. มีฐานะปานกลาง เช่น เขาเป็นคนมีฐานะพอมีพอกิน.
น. รกรากเดิม เช่น พื้นเดิมเป็นคนมั่งมี.
(สำ) น. คนเก่งต่อเก่งมาสู้กัน.
น. “ผู้เกิดจากมนู” คือ คน. (ส.).
น. คนตระหนี่. (ป.; ส. มตฺสรินฺ).
ว. หลาย, ตรงกันข้ามกับ น้อย, เช่น คนมาก น้ำมาก กินมาก.
[-นบ] น. คน. (ป.). (มาจากศัพท์ มนุ).
(สำ) น. คนที่เคยมีวาสนาเมื่อตกตํ่าลงผู้ที่มาพึ่งบารมีก็หายหน้าไป.
ว. ยากจน, ขาดแคลนไปทุกสิ่งทุกอย่าง เช่น คนยากไร้.
น. วิธีที่คนส่วนมากใช้. (ป. เยภุยฺยนย).
ก. ปัดภาระหรือความรับผิดชอบไปให้คนอื่น.