ค้นเจอ 3,818 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "คนผู้ห่าย, คนผู้ฮ้าย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เกลือจิ้มเกลือ

(สำ) ว. ไม่ยอมเสียเปรียบกัน, แก้เผ็ดให้สาสมกัน. น. คนเค็มต่อคนเค็มมาพบกัน.

ขน

(ถิ่น-พายัพ) ก. กรน เช่น คนนอนหลับขน ว่า คนนอนหลับกรน.

ตีวัวกระทบคราด

(สำ) ก. โกรธคนหนึ่งแต่ทำอะไรเขาไม่ได้ ไพล่ไปรังควานอีกคนหนึ่งที่เกี่ยวข้องและตนสามารถทำได้.

ธรณีสาร

น. เสนียดจัญไร, เรียกคนที่มีลักษณะซึมเซาง่วงเหงาหาวนอนอยู่เสมอว่า คนต้องธรณีสาร.

มนุษย์มนา

(ปาก) น. ผู้คน เช่น ไม่เห็นมีมนุษย์มนาสักคน, คนทั่ว ๆ ไป เช่น แต่งตัวไม่เป็นมนุษย์มนา. (ส.).

มือร้อน

ว. เรียกคนที่มักปลูกต้นไม้ไม่ขึ้นหรือไม่งอกงามว่า คนมือร้อน, ตรงข้ามกับ มือเย็น.

เมื่อพีเนื้อหอม เมื่อผอมเนื้อเหม็น

(สำ) น. เวลารวยคนมาห้อมล้อม ประจบประแจง เวลาจนคนพากันหน่ายหนี.

รชกะ

[ระชะกะ] น. คนย้อมผ้า, คนซักผ้า. (ป., ส.).

สิบพ่อค้าไม่เท่าพระยาเลี้ยง

(สำ; โบ) น. พ่อค้าหลายคนเลี้ยงก็สู้ขุนนางผู้ใหญ่คนเดียวเลี้ยงไม่ได้.

หมากัดอย่ากัดตอบ

(สำ) ก. อย่าลดตัวลงไปต่อสู้หรือต่อปากต่อคำกับคนพาลหรือคนที่มีศักดิ์ต่ำกว่า.

[ทะ] ใช้เป็นคำนำหน้านาม แปลว่า คน, ผู้, เช่น ทนาย ทแกล้ว.

มือต้น

(ศิลปะ) น. ผู้ที่ลงมือทำงานเพียงคร่าว ๆ เป็นคนแรก.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ