ค้นหา "ข.ป." ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 6,264 รายการ

ว. รุ่ง, สว่าง, ฮาม ก็ว่า. (ข. พฺรหาม).

ว. รุ่ง, สว่าง, หาม ก็ว่า. (ข. พฺรหาม).

[สะเหฺน่ง] น. เขาสัตว์, เขนง, แสนง ก็ใช้. (ข.).

[ขัน] น. ศัสตราวุธชนิดหนึ่ง มีคม ๒ ข้าง ที่กลางใบมีดทั้งหน้าและหลังเป็นสันเล็กคล้ายคมรูปหอก ด้ามสั้น. (ป. ขคฺค; ส. ขฑฺค).

[ไพสาขะ] น. เดือน ๖; ชื่อดาวฤกษ์ที่ ๑๖ ของดาวฤกษ์ ๒๗. (ป. วิสาข; ส. ไวศาข).

น. ข้าศึก, ศัตรู. (ส. ปจฺจามิตฺร; ป. ปจฺจามิตฺต).

[-ดบ] น. ปลิง (สัตว์). (ส. รกฺตป; ป. รตฺตป).

น. ปัจจุบัน. (ป. ปจฺจุปฺปนฺน; ส. ปฺรตฺยุตฺปนฺน).

(โบ) ว. มุ่น; ขุ่น เช่น นํ้าใช้และนํ้าฉัน นานหลายวันเป็นกระหมุ่น. (ขมุ่น หรือ ขนุ่น ทางเหนือว่า ขี้ตะกอน, ทางใต้ใช้ว่า หมวน).

[กัน] น. คอ. (เทียบ ข. กรฺฐ ว่า คอ). (เลือนมาจาก กัณฐ์).

ก. เอาเข้าข้างสะเอว เช่น กระเดียดกระจาด. (ข. กณฺเฎียต).

(โบ) น. กรรบิด, มีด. (ข. กำบิต).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ