ค้นเจอ 9,929 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ขก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สระท้อน

[สฺระ-] (กลอน) ว. สะท้อน; อ่อน. (ข.).

สรุกเกรา

[-เกฺรา] น. บ้านนอก. (ข. สฺรุกเกฺรา).

เสมา

[สะเหฺมา] น. หญ้า. (ข. เสฺมา).

แต่,แต่,แต่ว่า

สัน. เชื่อมความให้กลับกัน ให้ยิ่งหย่อนกว่ากัน หรือให้แย้งกัน เช่น นํ้าขึ้นแต่ลมลง นาย ก รักลูกก็จริงอยู่ แต่นาย ข ยังรักมากกว่า นาย ก กินข้าว แต่นาย ข นอน; ตาม เช่น ให้กินแต่เต็มใจ. (ม. คำหลวง มหาราช).

จรดล

[จอระดน] (กลอน) ก. เที่ยวไปถึง. (ป. จร + ตล = พื้น; ข. ฎล = ถึง).

จรวจ

[จฺรวด] (แบบ) ก. กรวด, หลั่งน้ำ. (เทียบ ข. จฺรวจทึก ว่า กรวดนํ้า).

จำเนียน

ก. ตัด ขริบ หรือเฉือนให้ไปตามแนวหรือให้ได้รูปตามที่ต้องการ. (แผลงมาจาก เจียน). (ข. เจียร ว่า ตัด, เล็ม).

จำบับ

ก. จับ เช่น โจนจำบับจำบัง. (ม. คำหลวง มหาราช). (ข. จํบาบ่ ว่า การปล้ำกัน, การประสานมือกัน).

ดำเนิน

ก. เดิน, ราชาศัพท์ใช้ว่า ทรงพระดำเนิน; ให้เป็นไป เช่น ดำเนินงาน ดำเนินชีวิต. (ข. ฎํเณีร).

บังคล

ก. มอบให้ เช่น เป็นบังคลแก่ท่านแล. (ม. คำหลวง วนปเวสน์). (ข. ปรฺคล ว่า มอบให้).

เสงี่ยม

[สะเหฺงี่ยม] ก. สำรวมกิริยาวาจาด้วยเจียมตัว. ว. สุภาพเรียบร้อย. (ข. เสฺงี่ยม).

โสรจ

[โสด] ก. อาบ, สรง, ชำระ, ทำให้สะอาด. (ข. โสฺรจ; ป. โสจ; ส. เศาจ).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ