ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. งมงาย เช่น หลงจนไม่ลืมหูลืมตา.
น. ยางนอกที่สึกจนไม่มีดอก.
น. ชื่อต้นไม้ชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
น. ไม้หอมชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
ว. มิดชิดหรือห่างไกลจนพ้นสายตา.
ว. อาการที่พูดเร็วรัวจนจับความไม่ได้.
(สำ) ก. โกรธมากจนหน้าแดง, โมโห.
ก. บีบบังคับเอาทรัพย์สินจนอีกฝ่ายหนึ่งยากแค้น.
ก. ประกอบอาชีพจนมีทรัพย์สินเป็นหลักฐานมั่นคง.
(สำ) ว. สูงมากจนเสมือนว่าจดฟ้า.
ว. หนาวมากจนรู้สึกชาคล้ายเป็นเหน็บ.
[-แหฺง] น. หน้าแสดงความเก้อหรือจนปัญญา.