ผลการค้นหา

กะสั่น* *กะสั่น *กะสั่น*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 537 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กะสั่น"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปฏิภาณกวี

[ปะติพานนะกะวี, ปะติพานกะวี] น. กวีผู้มีความสามารถในการใช้ปฏิภาณแต่งกลอนสด.

งก

ก. แสดงอาการอยากได้หรือไม่อยากเสียจนเกินควร. ว. มีอาการสั่นอย่างคนแก่หรืออย่างกลัวหรืออย่างหนาวมาก.

ลูกหมาก

น. อุปกรณ์ในส่วนช่วงล่างของรถยนต์ มีหน้าที่บังคับล้อและพวงมาลัยไม่ให้สั่น ทั้งช่วยผ่อนความสะเทือนของตัวรถด้วย.

กถิกาจารย์

[กะถิกาจาน] (แบบ) น. อาจารย์ผู้กล่าว. (ป., ส. กถิก + ส. อาจารฺย).

กระพอง

น. ส่วนที่นูนเป็นปุ่ม ๒ ข้างศีรษะช้าง, ตระพอง ตะพอง หรือ กะพอง ก็ว่า.

กริณี,กรินี

[กะ-] (แบบ) น. ช้างพัง, ใช้ว่า กิริณี หรือ กิรินี ก็มี. (ส. กริณี; ป. กรินี).

กหังปายา

[กะ-] น. เกณฑ์สำหรับลบพุทธศักราชเป็นจุลศักราช ตรงกับเลข ๑๑๘๑.

เกษตรกร

[กะเสดตฺระกอน] น. ผู้ทำเกษตรกรรม. (ส.).

ครุก,ครุก-

[คะรุกะ-] (แบบ) ว. หนัก เช่น ครุกาบัติ ว่า อาบัติหนัก. (ป.).

ชุกชี

[ชุกกะ-] น. ฐานปูนสำหรับประดิษฐานพระประธานเป็นต้น, จุกชี ก็ว่า.

ตะพอง

น. ส่วนที่นูนเป็นปุ่ม ๒ ข้างศีรษะช้าง, กระพอง กะพอง หรือ ตระพอง ก็ว่า.

รัมก,รัมก-

[รำมะกะ-] น. เดือน ๕. (ป. รมฺมก; ส. รมฺยก).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด