ค้นเจอ 650 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กะล่าง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ตะพอง

น. ส่วนที่นูนเป็นปุ่ม ๒ ข้างศีรษะช้าง, กระพอง กะพอง หรือ ตระพอง ก็ว่า.

รัมก,รัมก-

[รำมะกะ-] น. เดือน ๕. (ป. รมฺมก; ส. รมฺยก).

ลุพธกะ

[ลุบทะกะ] (แบบ) น. นายพราน. (ส.; ป.ลุทฺทก).

ศกฏะ

[สะกะตะ] น. เกวียน. (ส.; ป. สกฏ).

สูจกะ

[-จะกะ] น. ผู้ชี้แจง; ผู้นำจับ; ผู้ส่อเสียด. (ป., ส.).

อดิเรกลาภ

[อะดิเหฺรกกะลาบ] น. อติเรกลาภ, ลาภพิเศษ. (ป., ส. อติเรกลาภ).

อหิวาต์,อหิวาตกโรค

[อะหิวาตะกะ-] น. ชื่อโรคระบาดชนิดหนึ่ง มีอาการลงราก. (ป.).

กรก-

[กะระกะ-] (แบบ) น. ลูกเห็บ เช่น กรกวรรษ = ฝนลูกเห็บ. (ป., ส.).

เชิงอรรถ

น. คำอธิบายหรือข้ออ้างอิงที่เขียนหรือพิมพ์ไว้ที่ส่วนล่างของหน้าหนังสือหรือตอนท้ายของเรื่อง.

ฐานเขียง

น. ฐานรองชั้นล่างสำหรับรองฐานอื่น มีหน้ากระดานและลวดท้องไม้.

ทศทิศ

น. ทิศทั้ง ๑๐ คือ ทิศทั้ง ๘ ทิศเบื้องบน ๑ ทิศเบื้องล่าง ๑. (ส.).

ผมลานบิน

น. ทรงผมผู้ชายที่ตัดข้างล่างสั้นเกรียน ข้างบนราบเสมอกัน.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ