ค้นหา "*ประ*" ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 699 รายการ

น. การน้อมไหว้. (ส.).

ก. น้อมไหว้ เช่น ขอประณามบาทบงสุ์พระทรงศรี. (ส. ปฺรณาม; ป. ปณาม).

ก. กล่าวร้ายให้เขาเสียหาย เช่น ถูกประณามว่าเป็นคนโกง; ขับไล่. (ส. ปฺรณาม; ป. ปณาม).

น. การตั้งความปรารถนา. (ส. ปฺรณิธาน; ป. ปณิธาน).

น. การตั้งความปรารถนา. (ส. ปฺรณิธิ; ป. ปณิธิ).

ว. ละเอียดลออ, เรียบร้อยงดงาม, เช่น ฝีมือประณีต ทำอย่างประณีต, ที่ปรุงอย่างสุดฝีมือด้วยของดี ๆ เช่น ปรุงอาหารอันประณีต. (ส. ปฺรณีต; ป. ปณีต).

[ปฺระนุด] ก. บรรเทา, ระงับ. (ส. ปฺรณุท; ป. ปนุท).

น. ชื่อโรคผิวหนังจำพวกหนึ่ง ทำให้คันเป็นต้น ตามตำราแพทย์แผนโบราณว่ามีหลายชนิด เช่น ประดงเลือด ประดงลม.

ดู กระโดงแดง.

ว. เก่า. (ส. ปฺรตน).

ก. เพิ่มให้, เติมให้, แถมให้, ให้ทดแทนที่ขาดอยู่.

น. ธรรมของเก่า.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ