ค้นเจอ 2,349 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "(คน)น้อย,เล็กน้อย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บริขารโจล

[-โจน] (แบบ) น. ท่อนผ้าสำหรับใช้สอยเล็กน้อย, ใช้ว่า บริขารโจฬ ก็มี. (ป.).

เปราะแประ

[-แปฺระ] ว. อาการที่ฝนตกมีเม็ดห่าง ๆ แต่เล็กน้อย, เปาะแปะ ก็ว่า.

หย็อมแหย็ม

ว. มีเล็กน้อย, มีห่าง ๆ ไม่เป็นพวกเป็นหมู่, เช่น มีหนวดหย็อมแหย็ม, กะหร็อมกะแหร็ม หรือ หร็อมแหร็ม ก็ว่า.

หร็อมแหร็ม

ว. มีเล็กน้อย, มีห่าง ๆ ไม่เป็นพวกเป็นหมู่, เช่น ต้นไม้ขึ้นหร็อมแหร็ม, กะหร็อมกะแหร็ม หรือ หย็อมแหย็ม ก็ว่า.

ม้าใช้

น. คนขี่ม้าสำหรับรับใช้, คนเร็วสำหรับส่งข่าวสาร, คนรับใช้ติดต่อ.

ขนหน้าแข้งไม่ร่วง

(สำ) ว. ไม่กระทบกระเทือนถึงเดือดร้อน (ใช้แก่คนมั่งมีที่ต้องจ่ายเงินแม้จะมากแต่ก็ดูเหมือนเป็นจำนวนเล็ก ๆ น้อย ๆ).

เบะ

ว. ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้; มักใช้ประกอบคำ เหลือ เป็น เหลือเบะ คือ เหลือมาก เช่นในกรณีที่เตรียมของไว้มาก แต่คนมาน้อย.

ตาลยอดด้วน

(สำ) น. คนที่ไม่มีทางเจริญก้าวหน้าต่อไปอีกแล้ว; คนที่ไม่มีบุตรสืบตระกูล.

ผู้ดี

น. คนที่เกิดในตระกูลดี, คนที่มีมารยาทดีงาม.

รวบอำนาจ

ก. รวมอำนาจ เช่น รวบอำนาจมาไว้ส่วนกลาง รวบอำนาจมาไว้ที่คนคนเดียว.

รองคอ

ก. ถัดคนแรก (ใช้เรียกคนเล่นการพนันอย่างหยอดหลุม).

เรือโดยสาร

(กฎ) น. เรือที่บรรทุกคนโดยสารเกิน ๑๒ คน.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ