ค้นเจอ 810 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "อับอาย, ละอายใจ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เหงาหงอย

ว. เปลี่ยวใจไม่กระปรี้กระเปร่า, หงอยเหงา ก็ว่า.

เหิมหาญ

ว. ลำพองใจด้วยความกล้าหาญ.

เหิมเห่อ

ว. มีใจกำเริบทะเยอทะยาน, เห่อเหิม ก็ว่า.

เหิมฮึก

ว. ลำพองใจด้วยความคะนอง, ฮึกเหิม ก็ว่า.

อารี

ว. เอื้อเฟื้อ, มีแก่ใจ, มีใจเผื่อแผ่.

เอ็นดู

ก. มีใจรักใคร่, ปรานี.

มน-

[มะนะ-] น. ใจ. (ป.).

หน้าแหก

(ปาก) ว. อาการที่ต้องได้รับความอับอายขายหน้าอย่างยิ่งเพราะผิดหวังอย่างมากหรือเพราะถูกโต้ถูกย้อนกลับมาอย่างเถียงไม่ขึ้นเป็นต้น.

คิด

ก. ทำให้ปรากฏเป็นรูปหรือประกอบให้เป็นรูปหรือเป็นเรื่องขึ้นในใจ; ใคร่ครวญ, ไตร่ตรอง, เช่น เรื่องนี้ยากยังคิดไม่ออก; คาดคะเน เช่น คิดว่าเย็นนี้ฝนอาจจะตก; คำนวณ เช่น คิดเลขในใจ; มุ่ง, จงใจ, ตั้งใจ, เช่น อย่าคิดร้ายเขาเลย; นึก เช่น คิดละอาย.

ลัชชี

[ลัด-] น. ผู้มีความละอาย, ผู้มีความกระดาก. (ป.; ส. ลชฺชินฺ).

คับที่อยู่ได้ คับใจอยู่ยาก

(สำ) น. ที่อยู่แม้จะคับแคบก็อยู่ได้ถ้าสบายใจ แต่ถ้าอึดอัดใจ ที่อยู่จะกว้างขวางใหญ่โตอย่างไรก็อยู่ไม่ได้.

ใจดี

ว. มีใจเมตตากรุณา, ไม่โกรธง่าย; คุมใจไว้ให้มั่น เช่น ใจดีสู้เสือ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ