ค้นเจอ 1,013 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "หน้าแบ้"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ทันน้ำทันฝน

ว. ให้ทันหน้านํ้าหน้าฝน, ให้ทันฤดูกาล.

ประดาพล

ก. ยกพลเรียงหน้าเข้าไป.

พรรษฤดู

[พันสะรึดู] น. หน้าฝน. (ส.).

พังพาบ

ก. อาการที่นอนคว่ำ หน้าเชิด.

หม่อมราชวงศ์

น. คำนำหน้าชื่อบุตรของหม่อมเจ้า.

หม่อมหลวง

น. คำนำหน้าชื่อบุตรของหม่อมราชวงศ์.

หมางเมิน

ก. ห่างเหินเพราะขุ่นเคืองใจจนไม่อยากเห็นหน้า.

หุรัม

ว. ในเบื้องหน้า, ภพหน้า. (ป. หุรํ).

เหย

[เหฺย] ว. เบ้ (ใช้แก่หน้า).

เหยเก

ว. เบ้เบี้ยวไป (ใช้แก่หน้า).

แหงน

[แหฺงน] ก. หงายหน้าขึ้น, เงยขึ้น.

บัง

คำพยางค์หน้า เมื่ออยู่หน้าพยัญชนะ ก วรรค เช่น บังเกิด บังควร บังคับ หรือเมื่ออยู่หน้าเศษวรรค เช่น บังวาย บังหวน บังอาจ, เมื่ออยู่หน้าพยัญชนะ จ วรรค หรือ ต วรรค แปลงเป็น บัน เช่น บันเจิด บันโดย, เมื่ออยู่หน้าพยัญชนะ ป วรรค เขียนเป็นสระอำ เช่น บำเพ็ญ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ