ค้นเจอ 1,259 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "หน้าแตก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

รากฝอย

น. รากที่เป็นเส้นเล็ก ๆ แตกออกจากรากแก้ว.

เลี่ยมพระ

ก. ใช้โลหะหุ้มพระเครื่องเพื่อกันไม่ให้แตกหรือชำรุด.

สัมเภทะ

น. การปะปน, การรวมกัน; การแยก, การแตกออก, การแบ่ง. (ป., ส.).

สางคลื่น

น. คลื่นที่ยอดไม่แตก, คลื่นใต้น้ำ.

แหลกลาญ

[-ลาน] ว. ย่อยยับ, แตกทลาย, พังทลาย.

มุ่ย

ว. อาการที่ยิ้มไม่ออกเพราะไม่พอใจ (ใช้แก่หน้า) เช่น เขาถูกดุเลยทำหน้ามุ่ย.

หน้าปูเลี่ยน ๆ

ว. อาการที่วางหน้าไม่สนิท กระดากอายเพราะถูกจับผิดได้เป็นต้น, หน้าเจื่อน ก็ว่า.

คันฉาย

น. เครื่องส่องหน้า, กระจกเงา.

ชายไหว

น. ผ้าห้อยหน้าอยู่ระหว่างชายแครง.

ตอกหน้า

(ปาก) ก. ว่าใส่หน้าอย่างไม่ไว้หน้า.

ต่อตี

ก. ตีประชันหน้าเข้าไป.

ท้องไม้

น. ส่วนกลางของฐานที่เป็นหน้าเรียบ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ