ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. รากที่เป็นเส้นเล็ก ๆ แตกออกจากรากแก้ว.
ก. ใช้โลหะหุ้มพระเครื่องเพื่อกันไม่ให้แตกหรือชำรุด.
น. การปะปน, การรวมกัน; การแยก, การแตกออก, การแบ่ง. (ป., ส.).
น. คลื่นที่ยอดไม่แตก, คลื่นใต้น้ำ.
[-ลาน] ว. ย่อยยับ, แตกทลาย, พังทลาย.
ว. อาการที่ยิ้มไม่ออกเพราะไม่พอใจ (ใช้แก่หน้า) เช่น เขาถูกดุเลยทำหน้ามุ่ย.
ว. อาการที่วางหน้าไม่สนิท กระดากอายเพราะถูกจับผิดได้เป็นต้น, หน้าเจื่อน ก็ว่า.
น. เครื่องส่องหน้า, กระจกเงา.
น. ผ้าห้อยหน้าอยู่ระหว่างชายแครง.
(ปาก) ก. ว่าใส่หน้าอย่างไม่ไว้หน้า.
ก. ตีประชันหน้าเข้าไป.
น. ส่วนกลางของฐานที่เป็นหน้าเรียบ.