ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. นูนขึ้นเพราะถูกกระทบกระแทกเป็นต้น (มักใช้แก่หัวหรือหน้า) เช่น หัวโน หน้าโน.
ว. ป้าน, ไม่แหลม, สั้น อ้วน ใหญ่ (ใช้แก่หน้า) เช่น หมาบูลด๊อกหน้ามู่ทู่.
ว. ห่วงหน้าห่วงหลัง, พะวงหน้าพะวงหลัง, พะวักพะวน, เช่น เกิดไฟไหม้ละล้าละลังคว้าอะไรไม่ถูก.
[-มูด] น. ปัสสาวะที่ขึ้นเกล็ดที่ผิวหน้า.
ก. ทอกันหน้าผ้าไม่ให้เส้นด้ายหลุดออกมา.
น. คนแปลกหน้า, คนที่ไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง.
ว. อาการที่แหงนหน้าขึ้นสูง ๆ.
ว. “ผู้มี ๔ หน้า” คือ พระพรหม.
ก. กำหนดไว้ในใจ, ระลึกได้, เช่น จำหน้าได้.
(ปาก) ก. หกล้มหน้าควํ่า.
น. ข้างหน้า เช่น ธงฉาน; ลาน เช่น ตัดหน้าฉาน.
ว. ไม่สดใส, ไม่สดชื่น, (ใช้แก่หน้า).