ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[วาทะกะ] น. ผู้ประโคม, ผู้บรรเลงดนตรี, นักดนตรี. (ส.).
ว. น่าสงสาร เช่น กระลู่น์แลดูดาลแสยง. (สุธน).
(แบบ) น. หญิงค่อม เช่น ทฤษฎีกุจีจิตจำนง. (สุธน).
ว. มีแสงกล้า, มีแสงพุ่งออกไป, เช่น พระสุริฉัน.
[พะสุนทะ-] น. แผ่นดิน. (ป. วสุนฺธรา; ส. ).
[-สุนทะ-] น. แผ่นดิน, พื้นดิน. (ป., ส.).
[สุนละการัก] น. เจ้าหน้าที่รักษาศุลกากร.
น. ลูกสาว. (ป., ส. สุตา); หญิงสาว.
ว. มีรสอร่อย, มีรสดี. (ป., ส. สุรส).
(สำ) ก. อยู่กับเมียคนเดียว.
น. บ่าวไพร่, คนรับใช้.
(สำ) ต่างคนต่างช่วยกันทำ.