ค้นเจอ 759 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "สวรรค"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สระ

[สะระ] น. เสียง. (ป.; ส. สฺวร).

สุรบถ

น. ฟ้า, สวรรค์. (ส. สุรปถ).

หะแห้น

(วรรณ) ว. เสียงร้องของสัตว์ดังเช่นนั้น.

ออกโทรทัศน์

ก. ปรากฏตัวหรือแพร่ภาพทางโทรทัศน์.

อุรเคนทร์

น. พญานาค. (ป. อุรค + ส. อินฺทร)

กัลหาย

[กัน-] ก. กรรหาย เช่น ชายใดเดอรร้อนรนนจวนจวบสร้อยสรสวรก็หายกัลหายหื่นหรรษ์. (ม. คำหลวง จุลพน).

กุรระ,กุรุระ

[กุระระ, กุรุระ] (แบบ) น. นกเขา, แปลว่า เหยี่ยว ก็มี เช่น แม่กุรร์จาปน้อยหาย แลนา. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์). (ป., ส. กุรร).

ภุชคะ,ภุชงค์,ภุชงคมะ

[พุชะคะ, พุชง, พุชงคะมะ] น. งู, นาค. (ป., ส.).

อันแถ้ง

(กลอน) ว. งามอ้อนแอ้น, เขียนเป็น อรรแถ้ง ก็มี เช่น พระองค์กลมกล้องแกล้ง เอวอ่อนอรอรรแถ้ง. (ลอ).

คะไขว่

[-ไขฺว่] (กลอน) ว. ขวักไขว่, สับสน, โบราณเขียนเป็น คไขว่ ก็มี เช่น ขว้างหอกซรัดคไขว่ ไล่คคลุกบุกบัน. (ตะเลงพ่าย).

พสก,พสก-

[พะสก, พะสกกะ-] น. ชาวเมือง, พลเมือง. (ป. วส + ค; ส. วศ + ค ว่า ผู้อยู่ในอำนาจ).

วิปโยค

[วิบปะโยก] น. ความพลัดพราก, ความกระจัดกระจาย, ความจากกัน. ว. เศร้าโศก เช่น วันวิปโยค แม่น้ำวิปโยค. (ป. วิปฺปโยค; ส. วิปฺรโยค).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ