ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ขะเย่อขะแหฺย่ง] ก. ตะเกียกตะกายจะให้ตัวสูงขึ้น, ออกเสียงว่า ขะเย้อขะแหย่ง ก็มี.
น. สิ่งที่สูงยื่นงํ้าออกมา เช่น เงื้อมผา.
น. รังปลวกขนาดใหญ่ที่สูงเป็นจอมขึ้นไป.
[ตฺระ-] (กลอน) ว. สูงใหญ่, ทะมื่น ก็ใช้.
[ทะงัน] (กลอน) ว. ตระหง่าน, กว้างใหญ่, สูงใหญ่.
น. ท้ายที่สูงโด่งขึ้นไป (ใช้แก่เรือ).
(แบบ) น. สังขยาจำนวนสูงเท่ากับล้าน. (ป.).
น. ความสูงของพื้นนํ้าทะเลในขณะใดขณะหนึ่ง. (อ. sea level).
น. หญิงที่มีค่าตัวสูง มีคุณสมบัติและรูปสมบัติเป็นที่ยกย่อง.
น. รูปหน้าที่มีกระดูกสันแก้มสูง.
ว. มีผมที่หัวตอนหน้าผากร่นสูงขึ้นไป.
ว. มีรสนิยมสูงจนเกินตัว; (ปาก) เย่อหยิ่ง.