ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. มีใจพะวงอยู่, มีทุกข์กังวลอยู่.
ว. อาการที่รู้สึกเสียวในใจ.
ว. เปลี่ยวใจไม่กระปรี้กระเปร่า, หงอยเหงา ก็ว่า.
ว. ลำพองใจด้วยความกล้าหาญ.
ว. มีใจกำเริบทะเยอทะยาน, เห่อเหิม ก็ว่า.
ว. ลำพองใจด้วยความคะนอง, ฮึกเหิม ก็ว่า.
ว. เอื้อเฟื้อ, มีแก่ใจ, มีใจเผื่อแผ่.
ก. มีใจรักใคร่, ปรานี.
[มะนะ-] น. ใจ. (ป.).
(กฎ) น. บุคคลที่เดินทางจากท้องที่อันเป็นถิ่นที่อยู่โดยปรกติของตนไปยังท้องที่อื่นเป็นการชั่วคราวด้วยความสมัครใจ และด้วยวัตถุประสงค์อันมิใช่เพื่อไปประกอบอาชีพหรือหารายได้.
(สำ) น. ที่อยู่แม้จะคับแคบก็อยู่ได้ถ้าสบายใจ แต่ถ้าอึดอัดใจ ที่อยู่จะกว้างขวางใหญ่โตอย่างไรก็อยู่ไม่ได้.
ว. มีใจเมตตากรุณา, ไม่โกรธง่าย; คุมใจไว้ให้มั่น เช่น ใจดีสู้เสือ.