ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. กระดาษที่ทำจากฟางข้าว เนื้อบางฟ่าม.
น. ก้านช่อดอกหรือก้านรวงของข้าว.
ก. เจือหรือปนด้วยน้ำ เช่น ข้าวจานนํ้า.
น. การขาดแคลนอาหาร, ข้าวยากหมากแพง.
น. นาชนิดที่หว่านเมล็ดข้าวลงในนา.
น. รวงข้าวที่นวดแล้วหรืออ้อยที่หีบครั้งที่ ๒.
(ถิ่น) ก. ตั้งท้อง เช่น มานลูก ข้าวมาน.
ว. เสียงอย่างเสียงเรียกสุนัขมากินข้าว.
น. คำรวมเรียกข้าวต่าง ๆ เช่น ข้าวเปลือก ข้าวสาลี, ในคัมภีร์อภิธานัปปทีปิกาว่ามี ๗ อย่าง คือ ๑. ข้าวไม่มีแกลบ ๒. ข้าวเปลือก ๓. หญ้ากับแก้ ๔. ข้าวละมาน ๕. ลูกเดือย ๖. ข้าวแดง ๗. ข้าวฟ่าง.
[สะหฺว่าน] น. เครื่องมือช่างไม้ปลายเป็นเกลียวแหลมสำหรับเจาะไช มี ๒ ชนิด คือ ชนิดหนึ่งเป็นเหล็กปลายเป็นเกลียวแหลมในตัวสำหรับเจาะไชสิ่งเล็ก ๆ หรือบาง ๆ อีกชนิดหนึ่งมีรูปร่างคล้ายลูกดาล ๒ อันต่อกัน ปลายด้านบนมีแป้นสำหรับมือกด ตรงกลางมีที่สำหรับมือจับหมุนให้ดอกสว่านซึ่งสวมติดกับปลายอีกด้านหนึ่งเจาะไชสิ่งที่ค่อนข้างใหญ่หน้าหนา.
ก. เอาปลายสิ่งที่เป็นง่ามเช่นคีมหรือปลายไม้ ๒ อันจับสิ่งอื่นให้อยู่.
ว. อาการที่ปลายจมูกแฟบลงเล็กน้อย.