ค้นเจอ 566 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "มือกลอง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ขี้ทูด

น. ชื่อโรคเรื้อนชนิดทำให้มือกุดเท้ากุด.

ควักกะปิ

(ปาก) ก. อาการที่รำเอามือวักไปวักมาอย่างคนรำไม่เป็น.

ตะปบ

ก. ตบด้วยอุ้งมือหรืออุ้งเท้าหน้า เช่น เสือตะปบ, ปบ ก็ว่า.

ตี่ป้าบ

น. ชื่อการเล่นตี่ชนิดหนึ่งใช้มือตบหลังเมื่อไล่ทัน.

เต็มมือ

ว. มากจนเกือบล้นมือ เช่น มีงานเต็มมือ, บางทีก็ใช้ว่า เต็มไม้เต็มมือ.

นัข

(กลอน) น. เล็บ, นิ้วมือ เช่น ทศนัข. (ป., ส. นข).

ปลิด

[ปฺลิด] ก. เอามือบิดให้ลูกไม้หลุดจากขั้ว, ทำให้หลุดจากที่.

ละมุน

ว. อ่อนนุ่ม, นุ่มนวล, เช่น ผ้ากำมะหยี่เนื้อนิ่มละมุนมือ.

ลูกผักบุ้ง

น. ลูกตุ้มที่ห้อยสายสร้อยข้อมือ มีลักษณะคล้ายลูกของผักบุ้ง.

เล่นเงา

ก. ใช้มือบังแสงให้เกิดเงาเป็นรูปต่าง ๆ เพื่อความสนุก.

สายสร้อย

น. เครื่องประดับที่ทำเป็นเส้น เช่น สายสร้อยคอ สายสร้อยข้อมือ, สร้อย ก็ว่า.

หัตถ,หัตถ-,หัตถ์

[หัดถะ-, หัด] น. มือ; ศอกหนึ่ง; งวงช้าง. (ป.; ส. หสฺต).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ