ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[วิกเขบ, วิกเขปะ] น. การเคลื่อนหรือแกว่งไปมา. (ป.; ส. วิกฺเษป).
น. มิ่งขวัญดวงตา, สิ่งที่เห็นเป็นที่เจริญตา.
ว. เหล่น้อย (ใช้แก่ตา).
ว. มีหน้าตาท่าทางเข้าทีน่าดู.
น. ความรู้อันอาศัยทางตาเกิดขึ้น.
น. อาการที่ตากับรูปและจักขุวิญญาณประจวบกัน.
ว. ไม่เข้ม, ไม่เด่น, เบื่อเพราะชินตา.
ก. ชายตาดู, ดูทางหางตา.
ว. ได้เกียรติ, ได้ชื่อเสียง, ได้หน้าได้ตา ก็ว่า.
ว. แสดงอาการโกรธจัด, ตาเขียว ก็ว่า.
น. ตาที่มีลักษณะอย่างของมีคม อาจบาดหรือแทงใจได้.
น. ตาบอดอย่างที่ตาดูเหมือนเป็นปรกติ แต่มองไม่เห็น.