ค้นเจอ 6,067 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปริแตก,ปะทุ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อุปริมปริยาย

[-ปะริยาย] น. เนื้อความอันสูงสุด.

แจรก

[แจฺรก] (กลอน) ก. แจก, แตกออก, กระจายออก, แยกออก.

ฉลาย

[ฉะหฺลาย] ก. สลาย, แตกพัง, ทลาย, ละลาย.

โผละ

[โผฺละ] ว. เสียงดังอย่างเสียงทุบมะพร้าวให้แตก.

แพร่ง

[แพฺร่ง] น. ทางแยกทางบก. ก. แตกออก, แยกออก.

เภทุบาย

น. อุบายที่ทำให้เขาแตกกัน, เล่ห์เหลี่ยม, กลอุบาย.

รากฝอย

น. รากที่เป็นเส้นเล็ก ๆ แตกออกจากรากแก้ว.

เลี่ยมพระ

ก. ใช้โลหะหุ้มพระเครื่องเพื่อกันไม่ให้แตกหรือชำรุด.

สางคลื่น

น. คลื่นที่ยอดไม่แตก, คลื่นใต้น้ำ.

แหลกลาญ

[-ลาน] ว. ย่อยยับ, แตกทลาย, พังทลาย.

ปัจจามิตร

น. ข้าศึก, ศัตรู. (ส. ปจฺจามิตฺร; ป. ปจฺจามิตฺต).

รักดป

[-ดบ] น. ปลิง (สัตว์). (ส. รกฺตป; ป. รตฺตป).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ