ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[-ปะริยาย] น. เนื้อความอันสูงสุด.
[แจฺรก] (กลอน) ก. แจก, แตกออก, กระจายออก, แยกออก.
[ฉะหฺลาย] ก. สลาย, แตกพัง, ทลาย, ละลาย.
[โผฺละ] ว. เสียงดังอย่างเสียงทุบมะพร้าวให้แตก.
[แพฺร่ง] น. ทางแยกทางบก. ก. แตกออก, แยกออก.
น. อุบายที่ทำให้เขาแตกกัน, เล่ห์เหลี่ยม, กลอุบาย.
น. รากที่เป็นเส้นเล็ก ๆ แตกออกจากรากแก้ว.
ก. ใช้โลหะหุ้มพระเครื่องเพื่อกันไม่ให้แตกหรือชำรุด.
น. คลื่นที่ยอดไม่แตก, คลื่นใต้น้ำ.
[-ลาน] ว. ย่อยยับ, แตกทลาย, พังทลาย.
น. ข้าศึก, ศัตรู. (ส. ปจฺจามิตฺร; ป. ปจฺจามิตฺต).
[-ดบ] น. ปลิง (สัตว์). (ส. รกฺตป; ป. รตฺตป).