ผลการค้นหา

ปริกา* *ปริกา *ปริกา*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 5,955 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปริกา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กง

น. ปลามังกง. (ประถม ก กา ในจินดามณี).

เกี๋ยง

(ถิ่น-พายัพ) ก. ขีดกา, ขีดไขว้.

พวย

น. ส่วนของกาหรือป้านที่ยื่นออกมา สำหรับรินนํ้า.

กาลกรรณี

[กาละกันนี, กานละกันนี] น. เสนียดจัญไร, ลักษณะที่เป็นอัปมงคล. (ส. กาลกรฺณี; ป. กาลกณฺณี).

ลัฐิ,ลฐิกา

[ลัดถิ, ลัดถิกา] น. ไม้เท้า, ไม้ถือ; ลำต้น, หน่อ; ต้นตาล. (ป. ลฏฺิ, ลฏฺิกา).

อานนท์,อานนท์,อานันท์

น. ความเพลิดเพลิน, ความยินดี, ความปลื้มใจ, มักใช้เป็นส่วนท้ายของคำสมาส เช่น จิตกานนท์. (ป., ส.).

ประสันนาการ

น. อาการเลื่อมใส. (ป. ปสนฺนาการ).

กัตติกา

[กัด-] น. ดาวฤกษ์ที่ ๓ มี ๘ ดวง เห็นเป็นรูปธงสามเหลี่ยม มีหางเรียวยาว, ดาวธงสามเหลี่ยม หรือ ดาวลูกไก่ ก็เรียก, (โบ) เขียนเป็น กฤติกา ก็มี. (ป. กตฺติกา; ส. กฺฤตฺติกา).

สุหฤท,สุหัท

[-หะริด, -หัด] น. เพื่อน, ผู้มีใจดี, ใช้ว่า โสหัท หรือ เสาหฤท ก็มี. (ส. สุหฺฤท; ป. สุหท).

เกตุ

[เกด] น. ธง; (โหร) ชื่อดาวพระเคราะห์ดวงที่ ๙ หมายถึงตำแหน่งที่ดวงจันทร์ผ่านจากเหนือระนาบสุริยวิถีลงสู่ใต้ระนาบสุริยวิถี ส่วนตำแหน่งที่ดวงจันทร์ผ่านจากใต้ระนาบสุริยวิถีขึ้นเหนือระนาบสุริยวิถี เรียกว่า พระราหู. (ป., ส.).

บริบวรณ์

[บอริ-บวน] (โบ; กลอน) ก. บริบูรณ์.

บริวรรต

[บอริวัด] ก. ปริวรรต. (ส. ปริวรฺต).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด