ค้นเจอ 631 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ข.ภ."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วฤษภ

[วฺรึสบ] (แบบ) น. พฤษภ. (ส. วฺฤษภ; ป. วสภ).

เศวดีภ

[สะเหฺวดีบ] น. ช้างเผือก. (ส. เศฺวเตภ).

กระหมุ่น

(โบ) ว. มุ่น; ขุ่น เช่น นํ้าใช้และนํ้าฉัน นานหลายวันเป็นกระหมุ่น. (ขมุ่น หรือ ขนุ่น ทางเหนือว่า ขี้ตะกอน, ทางใต้ใช้ว่า หมวน).

ทุตวิลัมพิตมาลา

[ทุตะวิลำพิตะ-] น. ชื่อฉันท์วรรณพฤติ กำหนดด้วย ๔ คณะ คือ น ภ ภ ร (ตามแบบว่า ทุตวิลมฺพิตมาห นภา ภรา) ตัวอย่างว่า ชินกถาคณนา วนิดาประมาณ พฤศติเพธพิสดาร อดิเรกภิปราย.

กรรฐ์

[กัน] น. คอ. (เทียบ ข. กรฺฐ ว่า คอ). (เลือนมาจาก กัณฐ์).

กระเดียด

ก. เอาเข้าข้างสะเอว เช่น กระเดียดกระจาด. (ข. กณฺเฎียต).

กำบิด

(โบ) น. กรรบิด, มีด. (ข. กำบิต).

กำเพลิง

[-เพฺลิง] น. ปืนไฟ. (ข. กำเภฺลีง).

ขนาย

[ขะหฺนาย] น. งาช้างพัง. (ข. ขฺนาย ว่า เขี้ยวหมู).

เขมา

[ขะเหฺมา] น. โกฐเขมา. (ดู โกฐเขมา). (ข. เขฺมา ว่า ดำ).

เขลาะ

[เขฺลาะ] ว. กำเลาะ, หนุ่ม, สาว. (ข. เขฺลาะ ว่า หนุ่ม).

จังไร

ว. เลวทราม, เป็นเสนียด, ไม่เป็นมงคล, จัญไร ก็ว่า. (ข. จงฺไร).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ