ค้นหา "ขสมก." ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 10,019 รายการ

[สะหฺลึก] น. ใบไม้. (ข.).

[สะหฺวา] น. ลิง. (ข.).

น. ชื่อมะม่วงชนิดหนึ่ง. (ข.).

น. ใบตาล. (ข. สฺลึก ว่า ใบไม้).

น. แตงโม. (ข. โอวฬึก).

[สะมัด] ก. จบแล้ว, จบข้อความ, สำเร็จแล้ว; เต็ม, บริบูรณ์. (ป. สมตฺต).

[-หฺนด] (กลอน) ก. กลั้น, งดเว้น, ไม่ได้, ไม่ได้สมหวัง; ไม่มีอะไรจะกิน. (แผลงมาจาก อด).

[กัน] (โบ) ก. จับ เช่น กรกรรนฤบดี. (สมุทรโฆษ). (ข. กาน่ ว่า ถือ).

(กลอน) ก. ตระเวน, เที่ยวไป. (เทียบ ข. กฺรแวล ว่า คอยดู, กองตระเวน).

[ขะ-] ก. กำจัด เช่น ขจัดความสกปรก; กระจัด, แยกย้ายออกไป. (ข. ขฺจาต่ ว่า พลัด, แยก).

[จะราน] (กลอน) ก. ผลัก, พัง, ทำลาย, กระจาย, ดับ. (ข. จฺราน ว่า ผลัก).

ก. เป็น, ให้เป็น, เช่น มนตร์ชากรุงชนะ. (ดุษฎีสังเวย); สบาย, ดี, เก่ง, เช่น ลือชา. (ข.).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ