ค้นเจอ 724 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กุลทร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หะแห้น

(วรรณ) ว. เสียงร้องของสัตว์ดังเช่นนั้น.

ออกโทรทัศน์

ก. ปรากฏตัวหรือแพร่ภาพทางโทรทัศน์.

อุรเคนทร์

น. พญานาค. (ป. อุรค + ส. อินฺทร)

ศิลป์

[สิน] (กลอน) น. ศร เช่น งามเนตรดังเนตรมฤคมาศ งามขนงวงวาดดังคันศิลป์. (อิเหนา), พิศพักตร์ผ่องพักตร์ดั่งจันทร พิศขนงก่งงอนดั่งคันศิลป์. (รามเกียรติ์ ร. ๑).

กุรระ,กุรุระ

[กุระระ, กุรุระ] (แบบ) น. นกเขา, แปลว่า เหยี่ยว ก็มี เช่น แม่กุรร์จาปน้อยหาย แลนา. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์). (ป., ส. กุรร).

อันแถ้ง

(กลอน) ว. งามอ้อนแอ้น, เขียนเป็น อรรแถ้ง ก็มี เช่น พระองค์กลมกล้องแกล้ง เอวอ่อนอรอรรแถ้ง. (ลอ).

ฉับฉ่ำ

(กลอน) ว. ไพเราะ, เสนาะหู, เช่น ละครก็ฟ้อนร้อง สุรศัพทกลับขาน ฉับฉ่ำที่ตำนาน อนิรุทธกินรี. (บุณโณวาท).

แม่งม้าง

(กลอน) ก. เริดร้าง เช่น สมุทโฆษว้างพินทู แม่งม้าง. (หริภุญชัย).

อุทบาน

[-บาน] น. บ่อนํ้า, สระน้ำ. (ป., ส. อุท + ปาน).

ทันตแพทย์

[ทันตะ-] น. แพทย์ผู้มีหน้าที่ตรวจรักษาโรคทางฟัน เหงือก ขากรรไกร และโรคภายในช่องปาก.

ปราสาท

[ปฺราสาด] น. เรือนมียอดเป็นชั้น ๆ สำหรับเป็นที่ประทับของพระเจ้าแผ่นดินหรือเป็นที่ประดิษฐานสิ่งศักดิ์สิทธิ์. (ส. ปฺราสาท; ป. ปาสาท).

กระลาศรี

น. ผู้หญิง เช่น รฦกกระลาศรี เสาวภาคย กูเออย. (กำสรวล).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ