ค้นเจอ 792 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กำลังลม"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เบญจภูต

น. ธาตุทั้ง ๕ คือ ดิน นํ้า ไฟ ลม อากาศ.

ปาดหาว

น. ลมที่พาใบเรือตลบขึ้นปลายเสา.

มรุต

น. เจ้าแห่งพายุ, เจ้าแห่งลม; เทวดาพวกหนึ่ง. (ส.).

มหาจักร

น. ชื่อยาไทยแก้ลมเพื่อซางโค.

เรอ

ก. อาการที่ลมในกระเพาะพุ่งออกทางปาก มักมีเสียงดังออกมาด้วย.

สั่ง

ก. ทำให้ลมดันนํ้ามูกออกจากจมูกโดยแรง ในคำว่า สั่งน้ำมูก.

อานาปาน,อานาปาน-,อานาปานะ

[-นะ-] น. ลมหายใจเข้าออก ในคำว่า อานาปานัสสติ. (ป., ส.).

ว่าว

น. เรียกลมที่พัดจากทิศเหนือไปทิศใต้ในตอนต้นฤดูหนาวว่า ลมว่าว, ลมเล่นว่าวเดี๋ยวนี้คือลมตะเภาซึ่งพัดจากทิศใต้ไปทิศเหนือในกลางฤดูร้อน.

มือขึ้น

ว. เจริญก้าวหน้าทางธุรกิจการค้า เช่น เขากำลังมือขึ้นในทางการค้า; มีโชคดีในการพนัน เช่น เขากำลังมือขึ้นในการเล่นไพ่.

มรสุม

[มอระสุม] น. คราว; คราวลม, คราวพายุ; ลมฝน; ชื่อพายุใหญ่ที่มีลมแรงและมีฝนตกหนัก, โดยปริยายหมายถึงความยุ่งยากเดือดร้อนที่เกิดในบางช่วงชีวิต เช่น มรสุมชีวิต. (เทียบอาหรับ mausim).

ฉีด

ก. ใช้กำลังอัดหรือดันให้ของเหลวอย่างนํ้าพุ่งออกจากช่องเล็ก ๆ.

บักโกรก

[-โกฺรก] (ปาก) ว. ซูบผอมเพราะหักโหมกำลังเกินไป.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ