ผลการค้นหา

กะสั่น* *กะสั่น *กะสั่น*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 537 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กะสั่น"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

โลกธาดา

[โลกกะ-] น. พระผู้สร้างโลก. (ส. โลกธาตฺฤ).

วิกสิต

[วิกะสิด] ก. บาน, แย้ม. (ป., ส.).

หลิกะ

[หะลิกะ] น. คนไถนา, ชาวนา. (ส.).

อวรุทธ์,อวรุทธก

[อะวะรุด, อะวะรุดทะกะ] ว. ถูกขับไล่. (ป., ส.).

อายุกษัย

[-กะไส] น. การสิ้นอายุ, ความตาย. (ส.; ป. อายุขย).

อุกลา

[อุกกะลา] น. คบเพลิง. (ส. อุลฺกา; ป. อุกฺกา).

เอกภาพ

[เอกกะ-] น. ความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน; ความสอดคล้องกลมกลืนกัน. (อ. unity).

เอกราช

[เอกกะราด] ว. เป็นอิสระแก่ตน, ไม่ขึ้นแก่ใคร.

เอกสิทธิ์

[เอกกะ-] น. สิทธิพิเศษที่ให้แก่บุคคลโดยเฉพาะ. (อ. privilege).

กรกฎาคม

[กะระกะ-, กะรักกะ-] น. ชื่อเดือนที่ ๗ ตามสุริยคติ ซึ่งเริ่มด้วยเดือนมกราคม มี ๓๑ วัน. (ส. กรฺกฏ = ปู + อาคม = มา = เดือนที่อาทิตย์มาสู่ราศีกรกฎ); (เลิก) ชื่อเดือนที่ ๔ ตามสุริยคติ ซึ่งเริ่มด้วยเดือนเมษายน.

หรับ ๆ

ว. เร่า ๆ, สั่นรัว, (ใช้แก่กิริยาดิ้นเป็นต้น), หรบ ๆ ก็ว่า.

สะท้าน

ก. รู้สึกเย็นเยือกเข้าหัวใจ ทำให้ครั่นคร้าม หรือหวั่นกลัวจนตัวสั่น เช่น เห็นไฟไหม้แล้วสะท้าน, หนาวสั่น เช่น หนาวสะท้านเหมือนจะเป็นไข้ หนาวสะท้านเพราะเดินกรำฝนมาหลายชั่วโมง, มักใช้เข้าคู่กับคำ สะทก เป็น สะทกสะท้าน; ดังลั่น, ดังก้อง, สั่นสะเทือน, เช่น เสียงปืนใหญ่ดังสะท้านก้องไปทั้งกรุง.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด