ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[พะแนง-] น. การนั่งขัดสมาธิ. (ข.).
[มะ-] น. แม่. (ข.).
(ถิ่น-อีสาน) ส. เรา. (ข.).
น. ไม้ไผ่. (ข.).
น. หอก. (ข. ลํแพง).
น. เปลือก. (ข. สํบก).
น. เหว. ก. ตกลงไป, ตกไป. (ส. ปฺรปตน; ปปตน).
พยัญชนะตัวที่ ๒๗ เป็นพวกอักษรกลาง เป็นตัวสะกดในแม่กบในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น บาป เนปจูน, ตัว ป ที่ขึ้นต้นของคำหรือพยางค์ในภาษาบาลีและสันสกฤตมักแผลงมาเป็นตัว บ ในภาษาไทย เช่น ปท ปิตา เป็น บท บิดา.
[มะระนันติกะ-] ว. มีความตายเป็นที่สุด. (ป. มรณ + อนฺติก).
ก. กึกก้อง, ป่าวร้อง. (ส.; ป. โฆสิต).
ก. ตั้งอยู่, คงอยู่, เหลืออยู่, พักอยู่, หยุดอยู่. (ป. ติฏฺ).
[-วัด] (แบบ) ก. กลับ. (ป. นิวตฺต, นิวตฺตน).