ค้นเจอ 364 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*สิ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สิงหรา

[สิงหะ-] (กลอน) น. สิงห์, สิงห์ตัวเมีย.

สิงหราช

น. พญาราชสีห์, สีหราช ก็ว่า.

สิงหล

[-หน] น. ชื่อเรียกประเทศศรีลังกาในสมัยโบราณ, สิงหลทวีป ก็เรียก, เรียกชาวพื้นเมืองดั้งเดิมของศรีลังกาว่า ชาวสิงหล, เรียกภาษาของชาวสิงหลว่า ภาษาสิงหล. (ส. สึหล; ป. สีหล).

สิงหลก,สิงหลก-

[-หะละกะ-] น. ชาวสิงหล. ว. เกี่ยวกับเกาะสิงหล. (ส. สึหลก; ป. สีหลก).

สิงหาคม

น. ชื่อเดือนที่ ๘ ของปีสุริยคติ ซึ่งเริ่มด้วยเดือนมกราคม มี ๓๑ วัน; (เลิก) ชื่อเดือนที่ ๕ ตามสุริยคติ ซึ่งเริ่มด้วยเดือนเมษายน. (ส. สึห + อาคม).

สิงหาสน์

น. ราชอาสน์หรือที่ประทับ ทำเป็นแท่นหรือเตียงจมูกสิงห์.

สิญจ,สิญจ-,สิญจน์

[สินจะ-, สิน] ก. รดนํ้า; รดนํ้ามนต์, สรงมุรธาภิเษก. (ป., ส.).

สิต,สิต-

[-ตะ-] ว. ขาว. (ป., ส.).

สิตะ

ว. ยิ้ม, ยิ้มแย้ม. (ป.; ส. สฺมิต).

สิตางศุ์

น. พระจันทร์. (ส.).

สิถิล

ว. เบา, เสียงพยัญชนะบางประเภทที่เปล่งเสียงโดยไม่มีกลุ่มลมออกมาด้วย ในภาษาไทยได้แก่เสียง ป ต ก จ, (ไว) เรียกพยัญชนะในภาษาบาลีและสันสกฤตที่มีเสียงเบาว่า พยัญชนะสิถิล ได้แก่ พยัญชนะตัวที่ ๑ และ ๓ ของวรรค. (ป.; ส. ศิถิล).

สิทธ,สิทธ-,สิทธ์

[สิดทะ-, สิด] น. ผู้สำเร็จ, ฤษีผู้สำเร็จ, เช่นที่พูดว่า นักสิทธ์. (ป., ส.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ