ค้นหา "*กระ*" ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 1,225 รายการ

ว. อาการพูดอย่างตวาดหรืออย่างกระแทกเสียง.

ว. อาการพูดกระชากเสียงหรือพูดกระแทกเสียงซึ่งไม่น่าฟัง, โฮกฮาก ก็ว่า.

(ถิ่น) น. กรวย เช่น กระซวยหมากพลู.

ใช้เข้าคู่กับคำ กระซิก เป็น กระซิกกระซวย.

ใช้เข้าคู่กับคำ กระซี้ เป็น กระซี้กระซ้อ.

ว. กระย่องกระแย่ง, ซ่องแซ่ง ก็ว่า.

น. ชื่อพนักงานพวกหนึ่งในเรือเดินทะเล มีหน้าที่รักษาพัสดุตลอดจนสินค้าทั่วไปในระวางเรือด้วย เรียกเต็มว่า กระซับปากเรือ.

(โบ) ว. กระจ่าง เช่น กระซ่างฟ้าเห็นกัน. (ม. คำหลวง สักบรรพ), กระช่าง ก็ว่า.

(กลอน) ก. พูดเบา ๆ เช่น ค่อยกระซาบคำเกลี้ยง. (ลอ), นิยมใช้เข้าคู่กับคำ กระซิบ เป็น กระซิบกระซาบ.

ก. ค่อยเบียดเข้าไป.

น. ชื่อไม้พุ่มรอเลื้อยชนิด Dalbergia parviflora Roxb. ในวงศ์ Leguminosae มีทางปักษ์ใต้ เนื้อไม้สีแดงคลํ้าคล้ายไม้ชิงชัน, ครี้ หรือ สรี้ ก็เรียก.

ว. อาการที่ร้องไห้ค่อย ๆ.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ