ค้นเจอ 992 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ออก, เกิด, มี"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปัญญาชน

น. คนที่มีความรู้หรือความฉลาดอันเกิดแต่การเรียนมามาก.

ปัดไถม

[-ถะไหฺม] (โบ) น. ฝ้าบาง ๆ ที่เกิดขึ้นทำให้เป็นมลทินหรือคลํ้ามัว.

ผู้ดี

น. คนที่เกิดในตระกูลดี, คนที่มีมารยาทดีงาม.

เผอเรอกระเชอก้นรั่ว

(สำ) ว. เลินเล่อ ไม่ระวังดูแลให้รอบคอบ ก่อให้เกิดความเสียหาย.

พุทธิศึกษา

น. การศึกษาที่เน้นในเรื่องการสอนให้เกิดความรู้ความคิดอย่างมีเหตุผล.

ยอดน้ำ

(ภูมิ) น. แหล่งที่เกิดของลำนํ้า, ต้นนํ้า ก็เรียก.

รังไข่

น. อวัยวะภายในร่างกายของผู้หญิงและสัตว์ตัวเมีย เป็นที่เกิดไข่.

ร้าวฉาน

ว. แตกร้าว, แตกร้าวกัน, โกรธเคืองกัน, เช่น การทะเลาะเบาะแว้งทำให้เกิดร้าวฉานกัน.

ร้าวราน

ก. แตกสามัคคีกัน เช่น การดูหมิ่นกันทำให้เกิดร้าวรานในหมู่เพื่อนฝูง.

เริ่มแรก

ว. แรกเกิดขึ้น, ตั้งแต่ต้น, เช่น งานเริ่มแรกของเขาคือรับราชการ เริ่มแรกที่สร้างหมู่บ้านยังไม่มีวัด, แรกเริ่ม ก็ว่า.

ล่อ

น. สัตว์พันทางที่เกิดจากการผสมระหว่างลากับม้า ใช้เป็นสัตว์ต่าง.

ลูกน้ำเค็ม

(ปาก) น. คนที่เกิดหรือโตอยู่ในแถบชายทะเล; ทหารเรือ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ