ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. เครื่องหมายบังคับให้อ่านพยัญชนะควบ รูปดังนี้ ๎.
น. ไม้ท่อนที่เลื่อยด้านข้างออกทั้ง ๔ ด้าน เป็นรูปสี่เหลี่ยม.
น. รถที่ใช้ดอกไม้สดประดับให้เป็นรูปต่าง ๆ.
ว. สุกปลั่ง เช่น พระพุทธรูปมีแสงเรืองรอง.
น. รูปความหรือราวความแต่ย่อ ๆ พอเป็นเค้าเรื่อง.
น. ผม เช่น พระศกพระพุทธรูป. (ข.).
(คณิต) น. จำนวนจริงที่เขียนเป็นรูปเศษส่วนหลาย ๆ ชั้น เช่น .
น. กำไลที่ปลายทั้ง ๒ ข้างเป็นรูปดอกบัวตูม.
น. เครื่องหมายตามที่กำหนดรู้กันโดยอาศัยรูปหรือเสียงเป็นต้น.
(สำ) บุญหรือบาปที่ทำไว้ในชาติก่อนเป็นเหตุทำให้รูปร่างหน้าตาหรือชีวิตของคนเราในชาตินี้สวยงาม ดี ชั่ว เป็นต้น.
[-พะเยิด] ก. แสดงกิริยาหน้าตาพลอยรับรู้เห็นกับเขาด้วย, ไม่แสดงอาการให้ชัดเจนเป็นแต่พยักหน้า หรือทำบุ้ยใบ้ไม้มือเพื่อให้รู้.
ว. ค่อนข้างสวย, อยู่ในเกณฑ์สวย, (มักใช้แก่ผู้หญิง), เช่น เด็ก ๆ แต่งตัวสะสวย เธอเป็นคนหน้าตาสะสวย.