ผลการค้นหา

สุภาพร* *สุภาพร *สุภาพร*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 668 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "สุภาพร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วิเรนทร์

น. จอมนักรบ, พระเจ้าแผ่นดิน. (ส. วีร + อินฺทฺร).

ศวศุระ

น. พ่อตา, พ่อผัว. (ส. ศฺวศุร; ป. สสฺสุร).

สามสบ

น. บริเวณที่แม่น้ำ ๓ สายมาบรรจบกัน.

สิโรดม,สิโรตม์

น. หัว, เบื้องสูงสุดของหัว. (ป. สิร + อุตฺตม).

ออกอากาศ

ก. กระจายเสียงทางวิทยุ, กระจายเสียงและแพร่ภาพทางโทรทัศน์.

อาทิตยวาร

น. วันอาทิตย์, สูรยวาร หรือ อาทิจจวาร ก็ว่า.

โกหก

ก. จงใจกล่าวคำที่ไม่จริง, พูดปด, พูดเท็จ, (มักใช้ในที่ไม่สุภาพ). (ป., ส. กุหก).

ใคร่

[ไคฺร่] ก. อยาก, ต้องการ, ปรารถนา, ใฝ่; ใช้เป็นคำช่วยกริยาแสดงการขอร้องอย่างสุภาพ เช่น ใคร่ขออนุญาตดำเนินการ.

บิดา

น. พ่อ (ใช้ในที่สุภาพ), โดยปริยายหมายความว่า ผู้ให้กำเนิด เช่น บิดาแห่งประวัติศาสตร์, บิดร ก็ว่า. (ป. ปิตา; ส. ปิตฺฤ).

มรรยาท

[มันยาด] น. กิริยาวาจาที่ถือว่าสุภาพเรียบร้อยถูกกาลเทศะ, มารยาท ก็ว่า. (ส. มรฺยาทา; ป. มริยาท).

มารยาท

[-ระยาด] น. มรรยาท, กิริยาวาจาที่ถือว่าสุภาพเรียบร้อยถูกกาลเทศะ. (ส. มรฺยาทา; ป. มริยาท).

ละเมียดละไม

ก. สุภาพนุ่มนวล เช่น กิริยามารยาทละเมียดละไม สำนวนละเมียดละไม, แนบเนียนไม่ขัดเขิน เช่น เข้าพระเข้านางได้ละเมียดละไม.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด