ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ตาบอดอย่างที่ตาดูเหมือนเป็นปรกติ แต่มองไม่เห็น.
น. ตามีลักษณะเศร้า ชวนให้เอ็นดู.
ว. ปรากฏชัดแก่ตา, ตำตา ก็ว่า.
น. กระพังโหม. (ป. ปูติลตา).
น. เปลที่ถักด้วยป่านเป็นตาโปร่ง.
น. หน้าด้านข้าง (เห็นตาและหูข้างเดียว).
ว. เขมาก (ใช้แก่ตา).
ก. ขัดตา.
[ปะสุ] น. ปศุ. (ป.; ส. ปศุ).
น. พระอินทร์. (ส. สุรปติ).
น. ตาที่มองเห็นสีผิดไปจากสีที่เป็นจริง เนื่องจากประสาทตาที่รับรู้สีพิการหรือเจริญไม่เต็มที่.
ก. หรี่ (ใช้แก่ตา) ในคำว่า หยีตา. ว. หรี่, ที่แคบเรียวเล็ก, ในคำว่า ตาหยี.