ค้นเจอ 854 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "รริดา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปริคณห์

[ปะริคน] น. บริคณห์. (ป. ปริคหณ).

ปริปันถ์

[ปะริ-] น. อันตราย, อันตรายในทางเปลี่ยว. (ป., ส.).

ปริพนธ์

[ปะริ-] ก. ผูก, แต่ง, ร้อยกรอง. (ป. ปริพนฺธ).

ปริภุญช์

[ปะริพุน] ก. กิน. (ป., ส.).

ปริหาน

[ปะริ-] น. ความเสื่อมรอบ, ความเสื่อมทั่วไป. (ป.).

รึกต์

ว. ว่าง, เปล่า. (ส. ริกฺต; ป. ริตฺต).

นราธิเบนทร์

น. พระมหากษัตริย์. (ส. นร + อธิป + อินฺทฺร; ป. นร + อธิป + อิสฺสร).

นราธิเบศร์

น. พระมหากษัตริย์. (ส. นร + อธิป + อินฺทฺร; ป. นร + อธิป + อิสฺสร).

หัวโขน

น. รูปหัวยักษ์ ลิง ที่ใช้สวมเวลาเล่นโขนหรือละคร, โดยปริยายหมายถึงตำแหน่งหน้าที่หรือยศถาบรรดาศักดิ์ที่ดำรงอยู่ มักใช้ในสำนวน เช่น สวมหัวโขน ถอดหัวโขน.

อาถรรพเวท

[อาถับพะเวด, อาถันพะเวด] น. ชื่อคัมภีร์ที่ ๔ ของพระเวท ส่วนใหญ่ประพันธ์ขึ้นภายหลัง แต่มีบางบทที่เก่ามากซึ่งนำมาจากฤคเวทก็มี. (ส.). (ดู เวท, เวท- ประกอบ).

ธริษตรี,ธเรษตรี

[ทะริดตฺรี, ทะเรดตฺรี] (แบบ; กลอน) น. โลก, แผ่นดิน, เช่น ผู้ทรงจักรคทาธริษตรี. (สมุทรโฆษ). (ส. ธริตฺรี).

อุปริ

[อุปะริ, อุบปะริ] คำประกอบหน้าศัพท์ภาษาบาลีและสันสกฤต แปลว่า เบื้องบน ข้างบน. (ป., ส.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ