ค้นเจอ 885 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ยาเม็ด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ทุรัถยา

[-รัดถะยา] (แบบ) น. ทางไกล. (พงศ. เลขา).

ธาตุหนัก

[ทาด-] ว. ที่ต้องกินยาถ่ายมาก ๆ จึงจะถ่าย.

ไภษัชย์

น. เภสัช, ยาแก้โรค. (ส.; ป. เภสชฺช).

มหาจักร

น. ชื่อยาไทยแก้ลมเพื่อซางโค.

รุมไข้

ก. เอายาให้คนไข้กินเพื่อไม่ให้ตัวร้อนจัดหรือเย็นจัด.

หมอพัดโตนด

[-ตะโหฺนด] น. หมอรักษาโรคช้างในทางยา.

อิชยา

[อิดชะยา] น. การบูชา, การเซ่นสรวง. (ส.).

กระสาย

น. เครื่องแทรกยา เช่น นํ้าเหล้า. (ส. กษาย ว่า ยาที่เคี่ยวเอาแต่ ๑ ใน ๔ ส่วน; ในทมิฬใช้ในความหมายว่า เป็นเครื่องแทรกยาทุกชนิด ตามปรกติเป็นน้ำ). ว. ใช้เข้าคู่กับคำ กระเส็น เป็น กระเส็นกระสาย.

หิด

น. ชื่อโรคติดต่อที่เกิดจากเชื้อ Sarcoptes scabiei ลักษณะเป็นเม็ดสีขาว ใสเป็นเงาในเนื้อ ขึ้นตามผิวหนัง มีอาการปวดและคัน เรียกว่า หิดด้าน เมื่อเม็ดแตกมีนํ้าเหลืองไหลเยิ้ม เรียกว่า หิดเปื่อย.

มหานิล

น. ชื่อยาไทยขนานหนึ่ง มีสีดำ ใช้เป็นยาสมานกวาดคอเด็ก แก้หละ ละออง ซาง.

สกรรมกริยา

[สะกำกฺริยา, สะกำกะริยา] (ไว) น. กริยาที่มีกรรมหรือผู้ถูกกระทำมารับ เช่น ดื่มน้ำ เตะฟุตบอล.

ปัด

น. เม็ดแก้วเป็นต้นมีรูตรงกลางสำหรับร้อยเป็นเครื่องประดับต่าง ๆ เรียกว่า ลูกปัด.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ