ผลการค้นหา

ม.ส.ว.* *ม.ส.ว. *ม.ส.ว.*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 12,266 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ม.ส.ว."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อาหตะ

ว. ถูกตี, โดนตี. (ป., ส.).

อุจ

ว. สูง, ระหง. (ป., ส. อุจฺจ).

อุชุ

ว. ตรง, ซื่อตรง. (ป.; ส. ฤชุ).

อุปริจร

[-จอน] ว. เคลื่อนไปในอากาศ. (ป., ส.).

อุปริพุทธิ

ว. กอบด้วยปัญญาอันสูง. (ส.).

วกุละ

[วะกุละ] น. ต้นพิกุล. (ป.; ส. พกุล, วกุล).

กฤดยาเกียรณ

[กฺริดดะยาเกียน] (แบบ) ว. พร้อมด้วยเกียรติยศ เช่น ความชอบกอปรกฤดยากยรณ. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์). (ส. กีรฺติ + อากีรฺณ).

ส

พยัญชนะตัวที่ ๔๐ เป็นพวกอักษรสูง ใช้ได้ทั้งเป็นพยัญชนะตัวต้นและตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น สวย สงสาร สวิตช์ รส สัมผัส สวิส.

ส

คำประกอบหน้าคำอื่นที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต บ่งความว่า กอบด้วย, พร้อมด้วย, เช่น สเทวก ว่า พร้อมด้วยเทวดา. (ป., ส.).

วชิร

[วะชิระ-] น. สายฟ้า; เพชร; อาวุธพระอินทร์. (ป.; ส. วชฺร).

วธกะ

[วะทะกะ] น. คนฆ่า, ผู้ฆ่า; เพชฌฆาต. (ป., ส.).

วชิร-

[วะชิระ-] น. สายฟ้า; เพชร; อาวุธพระอินทร์. (ป.; ส. วชฺร).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด