ค้นเจอ 12,124 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "พ.ส.ว."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อุปริจร

[-จอน] ว. เคลื่อนไปในอากาศ. (ป., ส.).

อุปริพุทธิ

ว. กอบด้วยปัญญาอันสูง. (ส.).

โสณะ

น. ต้นไม้ชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓). (ป.; ส. โศณ).

วกุละ

[วะกุละ] น. ต้นพิกุล. (ป.; ส. พกุล, วกุล).

พณ,ฯพณฯ

[พะนะท่าน] น. คำนำหน้าชื่อหรือตำแหน่งข้าราชการผู้ใหญ่ชั้นรัฐมนตรี เอกอัครราชทูต เป็นต้น. (ย่อมาจากคำ พณหัว พณหัวเจ้า พณหัวเจ้าท่าน).

พยัญชนะตัวที่ ๔๐ เป็นพวกอักษรสูง ใช้ได้ทั้งเป็นพยัญชนะตัวต้นและตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น สวย สงสาร สวิตช์ รส สัมผัส สวิส.

คำประกอบหน้าคำอื่นที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต บ่งความว่า กอบด้วย, พร้อมด้วย, เช่น สเทวก ว่า พร้อมด้วยเทวดา. (ป., ส.).

วชิร

[วะชิระ-] น. สายฟ้า; เพชร; อาวุธพระอินทร์. (ป.; ส. วชฺร).

วธกะ

[วะทะกะ] น. คนฆ่า, ผู้ฆ่า; เพชฌฆาต. (ป., ส.).

วชิร-

[วะชิระ-] น. สายฟ้า; เพชร; อาวุธพระอินทร์. (ป.; ส. วชฺร).

จังกวด

น. จะกวด. (พจน. ๒๔๙๓). (ข. ตฺรกวต).

ตริว

[ตฺริว] น. เต่า, กริว หรือ จริว ก็ว่า. (พจน. ๒๔๙๓).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ