ค้นเจอ 5,956 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ผมป."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หยักศก

ว. ที่หยิกน้อย ๆ (ใช้แก่ผม).

หัวเถิก

ว. มีผมที่หัวตอนหน้าผากร่นสูงขึ้นไป.

หางแกละ

[-แกฺละ] น. ผมที่เอาไว้เป็นแหยมที่แง่ศีรษะ.

หิรัณยเกศ

[หิรันยะเกด] ว. มีผมสีทอง. (ส.).

ประทบ

(กลอน) ก. กระทบ เช่น ประทบประทะอลวน. (ตะเลงพ่าย).

ประโปรย

[-โปฺรย] ก. ทำน้ำให้กระจายเป็นเม็ดเล็ก ๆ เช่น ประโปรยน้ำจากพระสุหร่าย.

ประไหมสุหรี

น. ตำแหน่งพระมเหสีที่ ๑ หรืออัครมเหสีของกษัตริย์ชวาในวงศ์อสัญแดหวา.

ปริกัลปมาลา

น. ระเบียบกริยาในไวยากรณ์ที่บอกความคาดหมาย ความกำหนด. (ส.).

เปรี้ยงปร้าง

ว. โผงผาง.

กาศยป

[[ครุฑ]], บุตรของฤษี กัศยป และ นางวินตา

คำนาม

แถ

(ถิ่น-อีสาน) ก. ทำให้เตียน, ทำให้โล่ง, เช่น แถผม แถหัว หมายถึง โกนผม โกนหัว.

ยาวเฟื้อย

ว. ยาวมาก (มักใช้แก่สิ่งที่เป็นเส้นอย่างผมหรือหางไก่เป็นต้น) เช่น ผมยาวเฟื้อย ไก่ฟ้าหางยาวเฟื้อย.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ