ค้นเจอ 1,509 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "บน-ล่าง, สูง-ต่ำ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กาบปูเล

น. ส่วนล่างของทางใบที่หุ้มรอบลำต้นหมากเมื่อแก่จัดแล้วหลุดลงมา.

ท่อลม

น. ทางเดินอากาศหายใจส่วนล่างที่อยู่ระหว่างกล่องเสียงกับหลอดลม. (อ. trachea; windpipe).

หลอดอาหาร

น. ทางเดินอาหารอยู่ระหว่างคอหอยส่วนล่างกับกระเพาะอาหาร. (อ. oesophagus, esophagus).

กระปุ่ม

(ถิ่น-อีสาน) น. เครื่องสานชนิดหนึ่ง ส่วนล่างใหญ่ ส่วนบนเล็ก รูปกลม มีฝาสวมลงลึก สำหรับใส่สิ่งของ พ่อค้าหาบเร่มักใช้.

โขด

น. ดินหรือหินที่สูงขึ้นเป็นโคกเป็นเนิน, ดิน หิน หรือทรายที่เป็นจอมสูงขึ้นพ้นนํ้าบ้าง อยู่ใต้นํ้าบ้าง.

เหิน

ก. บินอยู่ในระยะสูง เช่น หงส์เหิน นกเขาเหิน, ร่อนอยู่ในระยะสูง เช่น นกนางแอ่นเหินลม.

ผิง

ก. ทำให้ร่างกายอบอุ่นด้วยวิธีอังไฟ เรียกว่า ผิงไฟ, ทำให้ร่างกายอบอุ่นด้วยแดด เรียกว่า ผิงแดด; ทำให้สุกด้วยไฟล่างไฟบน เช่น ผิงขนมกลีบลำดวน. น. ชื่อขนมอย่างหนึ่ง ทำด้วยแป้ง ไข่ นํ้าตาลทราย มีรูปแบน ๆ คล้ายไข่แมงมุม อบให้สุกด้วยไฟล่างไฟบนเรียกว่า ขนมผิง.

ครู่

[คฺรู่] ก. ลาก ถู หรือรู่ไปบนของแข็ง.

ดอกไม้น้ำ

น. ดอกไม้ไฟที่จุดให้วิ่งไปบนผิวนํ้า.

ประพัด

น. กระพัด, สายรัดกูบบนหลังช้าง.

ปลงช้าง

ก. ปลดเปลื้องของหนักบนหลังช้างแล้วปล่อยให้พัก.

พนมศก

น. เลขปีรัชกาลที่เขียนบนหลังศก.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ