ผลการค้นหา

ค้นเจอ 799 รายการ

[รัดชะ-] น. การย้อม. (ป., ส. รชน).

[สะระ] น. เสียง. (ป.; ส. สฺวร).

น. ฟ้า, สวรรค์. (ส. สุรปถ).

(วรรณ) ว. เสียงร้องของสัตว์ดังเช่นนั้น.

ก. ปรากฏตัวหรือแพร่ภาพทางโทรทัศน์.

น. พญานาค. (ป. อุรค + ส. อินฺทร)

[วะนิบพก, วะนิพก] น. คนขอทานโดยร้องเพลงหรือดีดสีตีเป่าให้ฟัง, ใช้ว่า วณิพก หรือ วันนิพก ก็มี. (ป. วนิพฺพก).

(กลอน) ว. งามอ้อนแอ้น, เขียนเป็น อรรแถ้ง ก็มี เช่น พระองค์กลมกล้องแกล้ง เอวอ่อนอรอรรแถ้ง. (ลอ).

(กลอน) ว. ไพเราะ, เสนาะหู, เช่น ละครก็ฟ้อนร้อง สุรศัพทกลับขาน ฉับฉ่ำที่ตำนาน อนิรุทธกินรี. (บุณโณวาท).

ก. หมดไป, สิ้นไป, เช่น บ้านเรือนถูกไฟไหม้วอดวายแล้ว, วอด ก็ว่า; (วรรณ) ตาย เช่น ถึงสุราพารอดไม่วอดวาย ไม่ใกล้กรายแกล้งเมินก็เกินไป. (นิ. ภูเขาทอง).

(โบ) ก. มัว, คอย, เฝ้า, เช่น จะกนกินแต่นํ้าตาอนาทร. (นิ. ลอนดอน).

(กลอน) น. ทาส เช่น เหมือนไพร่ชาติชั่วช้ากระทาสี. (นิ. สุรสีห).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ